Sene 1965… Türkiye bir yandan hızla şehirleşiyor, bir yandan da dünyaya açılan yeni bir gençlik kültürüyle…

Sene 1965… Türkiye bir yandan hızla şehirleşiyor, bir yandan da dünyaya açılan yeni bir gençlik kültürüyle tanışıyordu.

Radyolardan yükselen Batı müziği, renkli gazinolar, pazar çayları, Shetland kazaklar ve İstanbul’un buluşma noktaları…

Aynı yıl yapılan genel seçimlerle Süleyman Demirel liderliğindeki Adalet Partisi iktidara gelirken; Yeşilçam en üretken dönemlerinden birini yaşıyor, gençler müzikten giyime uzanan yeni bir dünyanın izini sürüyordu.

Suavi Karaibrahimgil, söz ve müziği kendisine ait olan “Sene 965”te dinleyeni tam da bu yıllara götürüyor. 1965’in İstanbul’unu büyük tarihsel olaylarla değil; Taşlık Parkı, pazar çayları, gazinolar, kıyafetler ve gençlik hatıraları üzerinden anlatıyor.

Böylece şarkı, yalnızca geçmişe duyulan bir özlem değil, bir kuşağın gündelik hayatını saklayan küçük bir zaman kapsülüne dönüşüyor.

Parça, 1965’ten yaklaşık 27 yıl sonra, 1992’de yayımlanan aynı adlı albümde yer aldı. Suavi Karaibrahimgil aynı zamanda, müziğe ilgisinde babasının önemli bir payı olduğunu anlatan Nil Karaibrahimgil’in babasıdır.